«

»

Հուն 18 2007

Տպել Գրառում

Վահե Արմեն | ՍԵՐ՝ ԵՐԿՅՈՒՂԻՆ ՀԱՄԸՆԹԱՑ

Գիշերները
Աչքակապուկ էինք խաղում
մեր բակում:
Հիշո՞ւմ ես, մի’շտ
Փախչում էինք միասին,
Ապավինում նկուղին,
Որտեղ կար մի չար ոգի:
Նա կխեղդե’ր ինձ առանց քեզ,
Իսկ առանց ինձ,
Աստված գիտե, ո՞ւր կտաներ
քեզ իր հետ:
Մութ նկուղում, հիշո՞ւմ ես, միշտ՝
Վախենում եմ՝ կասեիր:
Վախենո՞ւմ ես…
Ու հասնում էր ժամանակը սիրելու…
Ե’կ այս գիշեր
Աչքակապուկ խաղանք
բոլոր բակերում,
Ես ու դու
Եվ բոլոր մարդիկ աշխարհի…
Եկ այս գիշեր կրկին
փախչենք միասին,
Ես կգտնեմ հազար ու մի ապաստան,
Իսկ դու անվերջ կշշնջաս՝
Վախենում եմ, վախենո՜ւմ…

Share Button

1 կարծիք

  1. Anonymous

    j.j…

Պատասխանել Anonymous-ին Հրաժարվել պատասխանելուց

Ձեր էլ. փոստի հասցեն չի հրապարակվելու: Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>