دو شعر قصه از رسول علی پور
می دیدمش.از ستاره ها گرفته بود که نیفتد. به زحمت خود را نگه داشته بود. دست و پا می زد؛ آنقدر زیاد که هر لحظه اشکال هندسی ی ستاره ها عوض می شد. می دیدمش؛ گرچه خیلی دور بود، آنقدر دور که هر چه نردبان های خیال و رویا، حتا خوابم را روی هم می گذاشتم باز یک رویا دورتر بود
سه شعر از رافائل آلبرتی
ترجمه ی نازنین میرصادقی
این جا، وقتی که باد می میرد،
کلمات، جان می سپرند.
آسیاب، لب از سخن فرو می بندد.
درختان دیگر خاموشند.
اسب ها دیگر خاموشند.
زنبوران عسل خاموشند
سه مینی مال از حمید اباذری
من فقط چند دقیقه دیر رسیدم. با وجود این که پنج سال از آن زمان می گذرد، تنها یک چیز باعث شد که هنوز به عشق او وفادار باشم، تکان خوردن تاب
گزارشی از همایش هفته میراث فرهنگی پژوهشکدۀ مردم شناسی
پژوهشکده مردم شناسی در اواخر بهار امسال میزبان پیشکسوتان مردم شناسی و مدیران پروژه شعر قومی بود. در این مراسم که به مناسبت هفته میراث فرهنگی در محل سالن آمفی تئاتر پژوهشکده حفاظت و مرمت برگزار شد، بسیاری از پیشکسوتان مردم شناسی، محققان و پژوهشگران و شاعران شعر قومی شرکت کردند
دو شعر از ماری لوئیزه کشنیتس
ترجمه ی دکتر تورج رهنما
مردی که مرگ را بر فراز هیروشیما رها کرد،
به کلیسا رفت و ناقوس ها را به صدا در آورد.
مردی که مرگ را بر فراز هیروشیما رها کرد،
رفت و خود را حلق آویز نمود
دو شعر از محسن عمادی
میخواستم فیزیکدان شوم
بوسههای تو مرا شاعر کرد.
پیش از آن
دو دستگاه بیسیم ساخته بودم
میدانستم که امواج صدایت
با چه سرعتی حرکت میکنند
شعری از فیلیپ سوپو
ترجمه ی فرزانه شهفر
بگذاريد بخواند
آبي كه مي خواند
بگذاريد بدود
آبي كه مي دود
نامه ای ازخانه
ای . سی . اوسوندو
ترجمه از متن انگلیسی : علیرضا کیوانی نژاد
پسرعزیزم
چرا تو مثل بقیه بچه های خوب نیجریه ای که درآمریکا زندگی می کنند تا حالا پولی برای من از آن مملکت¬غربی نفرستادی؟تو برای ملاقات من هم به خانه نیامدی.با زنی سفید پوست ازدواج کردی؟یادت¬نرودمن¬همیشه¬آماده ام برایت همسر پیدا کنم.اسمش انگوزی است.والدینش مسیحیان خوبی هستند ومادرش هم¬مثل خودم عضوخوبی ازانجمن زنان مسیحی است.لطفا این رابطه خوب را که ظرف چند سال با خانواده انگوزی برقرار کرده ام خراب نکن
سه شعر از الهه فاضل نیا
چشم های من، همیشه رو به تواند
رو به دشت های آزادی.
تو نه طوفانی، نه باد
نه گردبادی
که دایره وار
مرا به من بپیچاند
یک مینی مال از آرش نصیری
مرد افسار اسبش را از ديرك چوبي كنار ميدان بازكرد. هيچ كس پاپي اش نشد. همه در اطراف ميدان ايستاده بودند و به صحنه نگاه مي كردند.