«

»

Մար 08 2011

Տպել Գրառում

Մարիամ Կարապետյան | ԱՐԵՎԻ ՄԱՍԻՆ ԼՍԵ՞Լ ԵՍ…

***

Ռիթմ,
ինչ-որ ռիթմ`
մինչև վերջ չտառապածների
թեթև հանգով…
Ինչ-որ
անցած աշուն…

***

Այս սերը, որ երևի
երջանկության համար է,
և գլխապտույտներից
առաստաղներին քսվող ձյունը…

***

Արևի մասին լսե՞լ ես,
հենց այնպես եմ հարցնում`
առանց հետին մտքի…
Արևի մասին կարո՞ղ ես լռել,
Իսկ քամո՞ւ…

***

Նստի՛ր այնտեղ,
որտեղ քամի կա
(քանի որ աշխարհում դեռ քամի կա)
և անցյալ ու ներկա ամառների
թափահարվող ձևեր…
Դու քամուց չես մեռնի
երևի…

***

Հետո մի բան ցավում է…
Որ անապատի արևի փոխարեն
հաջորդ հարյուր տարին ջուր լինի…

***

Կշնչենք,
ու կտաքանա…
Խոսքեր,
որ խոսում են
մեր ջրերը,
ու մեր մաշկը
չկա…

***

Բոլոր բաց դռները,
որ հայելի են
սերերի ավարտին,
երբ վերջացած են լինում
բառերը
դեռ չասված…
Կտրիր-հանի՛ր քաղաքը
քո նկարից
և թեյագույն աչքերդ,
որ ինչ-որ մեկին
տաքացնելու համար են,
նարինջների՛ն դարձրու…

***

Կանաչ ու մանուշակագույն
մոռացված մատիտներ,
որոնցով հազար տարեկանները
մանկական նկարներ են նկարում,
հողե դեմքեր…
Հետո
քարերը կծակվեն
ճնշումից ու ժամանակից…

***

Նրանք
գարեջրոտ մազերով
քայլում էին
ամեն առավոտ,
ու բոլոր լույսերը
գետնին շաղ էին գալիս…
Բարև
ցածրահարկ տներով
Աշխարհ…

***

Անընդհատ ընկնող մտքեր,
որ հետ նայելիս քար են դառնում…
Նոր երկի՞ր.
տարածությո˜ւն է…
-Կարոտների հարցով այստեղ չդիմել,-
ասում է…
Կողքով անցնում են
բոլոր թռչող բաները
հազար տարին մեկ ծնվածների նման,
ու բոլոր պահերին վերջանո˜ւմ է…

***

Տաքությունը,
որ ձայն չի հանում,
նա, որ իմ նշանն է,
իմ գեղեցկության
պարագաները…
Դրանք
իմ Աստծո աղավնիներն են…

***

Այդ ես եմ կանչել քեզ
Իմ հին բառերը ասելու համար…
Անունների տունս…

 

Share Button

Մեկնաբանել

Ձեր էլ. փոստի հասցեն չի հրապարակվելու: Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>