Իմաստուն մտքեր

ԵՐԿՈՒ ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆ

ՎԼԱԴԻՄԻՐ ՍԱՐԻՇՎԻԼԻ (1963)


Ռուսերենից թարգմանեց Գիսանե Հովսեփյանը

* * *

Չեմ ուզում
ոչ փառք, ոչ հարստություն,
Չեմ ուզում
ոչ թագ, ոչ կայսրություն,

 

ԵՐԱՄԻՑ ԶԱՏ

Կոլյա Տեր Հովհաննիսյան

Նելլին աչքերը բացեց թույլ ճռճռոցի ձայնից և զգաց, որ սենյակում ինչ-որ բան այն չէ: Անորոշ տագնապով՝ նայեց շուրջը, բայց արտասովոր ոչինչ չնկատեց: Պառկած դիրքից երևում էր գրասեղանի աթոռի թիկնակին անփութորեն նետած սև գույնի երեկոյան իր շրջազգեստը, որ հիշեցնում էր երեկվա երեկույթի տհաճ վերջաբանը.

 

ՆՈՐ ԱՆՈՒՆՆԵՐ

Ռազմիկ Գրիգորյան

ԸՆԿԵՐՈՋՍ, ՈՐ ԴԵՌ ՍՊԱՍՈՒՄ է

Մի օր դասերս սովորած կլինեմ,
կխնդրեմ մայրիկին որ թույլ տա դուրս գամ խաղալու,
հին հեծանիվովս կչափչեմ փողոցներով,
սարերից կգլորվի մութը,
կհոգնեմ,

 

ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

Վլադիմիր Վիսոցկի (Vladimir Vysotsky -1938-1980)


Ռուսերենից թարգմանեց՝ Սամվել Մարտիրոսյանը

Ես «Յակ» կործանիչն եմ Ես «Յակ» կործանիչն եմ, կործանիչ եմ ու վերջ,
Թե հուպ տամ՝ կթնդա երկինքը,
Բայց նա, ով այսօր նստել է իմ մեջ,
Կարծում է, թե՝ ինքն է ու ինքը:

 

ԻՆՔՆԱՍՏԵՂԾՈՒՄ

Սիրանույշ Օհանյան

Անապատը` հարափոփոխ ու մշտակա, ավազահյուս ու ջրակուլ, փռված էր ծովից ծով: Սահմանների անվիճելի գոյության մասին գիտեին միայն երկիքն ու ծովամերձ ավազահատիկները:

 

ՉԱՓԱԾՈ ԲԱՐԴՈՒՅԹՆԵՐ (շարք)

Գարուշ Հարյանց


Ծ Ա Ղ Կ Ա Մ Ա Տ Ո Ւ Յ Ց

Քո հիշատակն է հավաքական հայ,
քո պատվանդանին ծաղիկ եմ դնում,
շուրջ երկու միլիոն անգամ էլ այսօր
երկրպագում եմ, հետն էլ հորդորում,
որ անմահ ես դու անապատի պես,
որին տվել ես անուն ու պատիվ...

 

ՄԱՆՐԱՊԱՏՈՒՄՆԵՐ

Սուրեն Դավթյան


Դիրիժորը

Մինչ այստեղ սեփական երևակայության թակարդն ընկածներն են խարխափում, իսկ դրսում ուրիշների զառանցանքներից հոգնած ամբոխն է որոճում ընտրություն... Նա քայլում էր փողոցով, ձեռքերը թափահարելով ու բարձրաձայն խոսելով: Մտազբաղ էր ու կողքերը չէր նայում:

 

ՆՈՐ ԱՆՈՒՆՆԵՐ

Արամ Մամիկոնյան

***

Հիմա կարևորը չխելագարվելն է,
երբ ողերիս մեջ են խրում ասեղները՝
չփոփոխվող ուղությունները
երամ-ոհմակներիս,
ու չեն հերիքում բառերը,

 

ԾՆՆԴՈՑ, ՎԵՐՋԻՆ ԳԼՈՒԽ

Ժակ Ռուբո (Jacques Roubaud- 1932)


ֆրանս. թարգմանեց Գառնիկ Մելքոնյանը


1. Այսպես ստեղծվեց երկինքն ու երկիրը, և դրանց ողջ պարունակությունը: 2. Եվ յոթերորդ օրն ավարտեց Աստված իր գործը, որ արել էր ու հանգստացավ յոթներորդ օրն իր ամբողջ գործից, որ արել էր,

 

ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

Ռիմա Խաչատրյան


Պատուհանս

Իմ աչքերի լուսամուտի բռնակին
Մի տեսիլ էր, մի սև բիծ էր երևում,
Ու դողում էր ու ճաքում էր ապակին
Ու հիշեցնում. բան եմ թողել ետևում...

 

ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹԻՒՆՆԵՐ

Խաչիկ Տէտէեան


ՆՈՅՆ ՀԱՐՑԸ

Կը քալեմ փողոցներէն նոյնանման,
Ամբոխին ընդմէջէն անտարբեր,
Ու նոյն հարցն է որ զիս կը յուզէ.
- Ու՞ր կ'ընթանայ այս թափօրը՝
Որուն մէկ մասնիկն եմ ես...

 

ԸՆՏՐՈՒԹՅՈՒՆ

Հասմիկ Հոխանյան

Թերևս, նոր բացահայտում արած չեմ լինի՝ ասելով, որ «մարշուտնի» հորջորջվող երթուղայինները վաղուց մեր առօրյա կյանքի անբաժան մասն են կազմում: Լույսը բացվելուն պես մարդիկ ինչ-որ տեղ են շտապում՝ մեկը դասի, մյուսը աշխատանքի, երրորդը՝ ինչ- որ գործով կամ պարզապես ուր պատահի: Իսկ նպատակակետին հասցնողը, իհարկե, մարշուտնին է: Շատերի համար դա պարզապես փոխադրամիջոց է, որոշ բծախնդիր ուղևորների համար՝ հասարակության վարք ու բարքի տիպիկ դրսևորման միջավայր.

 

ԱՊՐԻԼՅԱՆ ԽՈՀԵՐ

Կոլյա Տեր հովհաննիսյան


ՁԵԶ ՀԵՏ ՄԻԱՍԻՆ

Այսօր զգացի տառապանքը ձեր,
Հեգ նահատակնե՜ր,
Երբ շըրխկոցով խորտակվեց դուռը
Եվ վայրենաբար սենյակս խուժեց
Տեսքով ահարկու ենիչերին սև...

 

ԻՐԱԿԱՆ ԺՈԶԵՆ

Լուիս Ֆերնանդու Վերիսիմու (Luis Fernando Verissimo- 1936)

Պորտուգալերենից թարգմանեց Անի Վարդազարյանը

Ժոզեն մահացավ տաղաչափական ճշգրտությամբ՝ Օդային Կամուրջ-ի ինքնաթիռներից մեկում, Սան Պաուլոյի ու Ռիոյի միջև ընկած ճանապարհի կեսին: Սիրտն էր: Մահացավ մոխրագույն կոստյումը հագին ու մուգ գույնի փողկապով, ձեռքին` նույն սև պորտֆելը, որի հետ տարիներ շարունակ ամեն երկուշաբթի վայրէջք էր կատարում Սանտուս Դումոնտ օդանավակայանում:

 

ԶՈՀԻ ԻՐԱՎԻՃԱԿ ԵՒ ԱՐԵՒՄՏԱՀԱՅԵՐԷՆ

Նորա Պարութճեան



Իմ խօսքս ուղղուած պիտի ըլլայ անոնց, որոնք կը դաւանին արեւմտահայերէնը իբրեւ ազգային ժառանգութիւն, եւ կը կարծեն կամ համոզուած են որ ատոր կարեւորութեան գիտակցութիւնը ունին, հոս՝ Ֆրանսայի մէջ, եւ քիչ մըն ալ այլուր։

 

Մերօրյա հայ կինը Ա. Սիսյանի պատմվածքներում

Արմինե Պետրոսյան


Կնոջ՝ այդ հավերժական հանելուկի էությունը տարբեր ժամանակներում փորձել են բացահայտել ժամանակի փիլիսոփաներն ու գրողները: Քանի որ մինչև նոր գրականություն ժամանակաշրջանը ստեղծագործում էին հիմնականում միայն տղամարդիկ, ապա կինը նկարագրվում էր միմիայն նրանց աչքերով:

 

ԵՐԵՔ ՊԱՏՄՎԱԾՔ

Սամվել Մարտիրոսյան


Չալիկ-թաթիկ

Եվ այսպես՝ հիմա ես փողոցում եմ, իսկ մնացած բոլորն իրենց տաքուկ տների մեջ:
Բայց դա կարևոր չէ:
Երբ դու նստում ես ետևի ոտքերիդ վրա, առաջ ես մեկնում չալիկ թաթիկդ ու դնում նրա տաքուկ ափի մեջ... Այ հենց դա է, որ կա:

 

ՆՈՐ ԱՆՈՒՆՆԵՐ

Ռիմա Խաչատրյան

Վախենում եմ...

Երբ ստանում ես կյանքի հերթական դաղող ապտակը դեմքիդ, երբ հասկանում ես, որ չափազանց հեռուն ես գնացել ետևում մնացածների հետ պայքարելու համար, և որ նրանք կարծում են, թե վախից ես փախել, դա այնքան էլ սարսափելի չէ...

 

ՄՈՐՍ

Նարինե Կռոյան


1.
Սիրտս ցավում է քո լռությունից,
ու քո կարոտից աչքերս ցողված`
այս ցուրտ քաղաքի ցուրտ փողոցներում
ոչինչ չեն տեսնում, ոչինչ չեն տեսնում:
Սիրտս է ցավում քո լռությունից,
ու քո կարոտից մտքերս են ծռվում,

 

ՄԱՅՐԵՐԻ ՏՈՆՆ Է, ՄԱ՛ՅՐ

Կոլյա Տեր Հովհաննիսյան



Մա՛յր,
կուզեի, որ այսօր
ծաղիկներով գայի տուն,
ու քեզ սեղմած իմ կրծքին
ասեի.