«Իմ մէջս եղած բանաստեղծը ուրիշ մարդ մըն է...»
Մարօ Խաչատրեան
Լոնդոնաբնակ մեր հայրենակից Մանուէլ Ադամեանը` պայծառ մի մտաւորական, մէկն է նրանցից, ում մասին ասում ենք` հանրային գործիչ է: Իսկ ո՞վ է հանրային գործիչը Սփիւռքում, եթէ ոչ անձնուէր, սեփական քայլերի մէջ ուրիշների քայլերի ուղղութիւնը հոգացող մարդ: Եւ ոչ միայն Սփիւռքինն է Սփիւռքի հայ մտաւորականը. նա անում է ամէնը` իր եւ միւսների քայլերն ուղղելու դէպի Հայրենիք. իւրաքանչիւր գործ Հայրենիք մտնելու «անցագիր» է կարծես... Մ. Խ.
ՇՔԵՂՈՒԹՅԱՆ ԳԱՂՏՆԻՔԸ ՄԱՅՐԱՄՈՒՏԻ
Նաիրա Հարությունյան
(Բանաստեղծություններ «ՆԿԱՏՈՒՄՆԵՐ» գրքից)
***
Ես այդպես էլ երբեք չեմ իմանա
Ինչ է պատմում ծղրիդը.
ԱՆԴՐԱՆԻԿ ՄԵՂՔ
Գրիշ Դավթյան
Մանուշագույն անուրջներով
Ու թառանչով տրտմաթախիծ հուշերի
Վերհիշում եմ հին ու խարխուլ,
Ավեր գյուղի վեհ խորհուրդը գիշերի...
ՀԱՑԻ ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆ
Նաիրա Համբարձումյան
(Վահե Արմենի "Թևերը թողեց բանաստեղծությանս կողքին ու հեռացավ" ժողովածուի առիթով)
«Կյանքը հին հռովմեական ճանապարհի վրա» ինքնակենսագրական վեպում` ներկայացնելով մորը որպես բարի, խոնարհ և ավետարանապաշտ մի էության, որի քրիստոնեական հավատի վերաբերյալ պատումները երբեմն առասպելական խորք են ստանում, Թոթովենցը գրում է. «Կոծում են հողմերը:
ՆԿՈՒՂՈՒՄ
Սամվել Կոսյան
Կիսապատուհանից ներս ընկած արևի շողը կիսելով հատակը, դիմացի պատի վրա լուսավորել էր ինչ որ մեկի կողմից կավիճով գրված " Մենք բոլորս ենք այլանդակ" անիմաստ նախադասությունը, չնայած նկուղում ոչինչ իմաստավորված չէ, ամեն ինչ կեղտոտ է, բորբոսով ներծծված և բուրում է ճահճահոտով: Նկուղի պատերին ուրիշ մակագրություններ էլ կային, բայց շողը նրանց չէր հասել և մարդկային մտքի շատ " գոհարներ" մնացել էին չգնահատված:
ԻՆՉՈՒ Է ԵՐԿԻՆՔԸ ԿԱՊՈՒՅՏ
Սիրանույշ Օհանյան
Մանկուց էր տանջում հարցը, թե ինչու է երկինքը կապույտ:
Ենթադրությունները, կարծիքներն ու երևակայությամբ ընդունած պատկերացումները փոփոխվում էին իր ներքին աճին զուգընթաց:
Փնտրեց բոլոր հին ու նոր հեքիաթներում` չստացավ պատասխան:
Ուսումնասիրեց ողջ գիտական միտքը` չբավարարվեց: Եկավ այն համոզման, որ գիտությունը երբեք չի պատասխանում ինչու-ին, այլ միայն` ինչպես-ին:
Ծ Ի Ա Ծ Ա Ն
Հասմիկ Սարիբեկյան
Իմ հորինած երկինքներում
Ամպն արձակեց հուսո զրնգուն մի ճիչ,
Եվ օդը լաց եղավ երջանկությունից...
Օդը պարզ եղավ, եվ արեվի միջից
Մի լուսե թարթիչ շոյեց երազը իմ`
Ու ծիածան եղավ.
ԸՆԴՎԶՈՒՄ
Մելանի
Մանկական անհոգությունը չէր խանգարում ինձ ընկալել մեր տան մեջ սպասվող մուտալուտ փոփոխությունը: Իսկ դա կապված էր մեր ընտանիքում նոր անդամ ավելանալու խոսակցությունների հետ:
ՏԱԳՆԱՊԸ
Սարգիս Վահագն
- Ա -
Փախուստը տկարութիւն է, չըսելու համար՝ դասալքութի՛ւն:
Պարզ է թէ, ոչ ոք պիտի ուզէր ցուցադրել իր այդ տկարութիւնը: Ամէն պարագայի, իւրաքանչիւրս պիտի գոնէ փորձուէինք բացատրել, արդարացնել կամ մեղմացնել մեր թոյլ տուած տկար այդ արարքը:
ՔԱՄԻՆԵՐԻ ՊՍԱԿ
Գարուշ Հարյանց
Մետաֆորմոզ - 2010-06-17
Ես
Ռաբինդրանաթ
Թագոր
եմ
ՀԻՄԱ ԱՐՄԱՏ ԵՄ
Գառնիկ Արունց Սարգսյան
Հիմա արմատ եմ
(Սաղարթագիր)
Ես նախկին կյանքում
էպոս եմ եղել.
չեմ եղել ուրեմն,
ուրեմն չկամ...
ԿՐԿՆՈՒԹՅՈՒՆ
Սիրանույշ Օհանյան
Դովորդը հանգիստ քնած էր` գլուխը ոտքերով ծածկած, աչքերը բաց և ուշադիր` ինչպես միշտ: Հարկավոր էր զգոն լինել. ամեն պահ կարող էր պետք գալ իր օգնությունը: Շոշափուկներ հիշեցնող բազմաթիվ ոտքերը հանգիստ փարվել էին պստլիկ գլխին, և իրանը մեղմիկ օրորվում էր. Դովորդն արդեն զգում էր, որ այսօր իր օրն է:
ՈԳԵՇՆՉՈՂ ՀԱՆԴԻՊՈՒՄ
Լուսինե Վայաչյան
(Անակնկալ զրույց «Բագին» գրական ամսագրի փոխխմբագիր Սեդա Գրիգորեանի հետ)
Սեդային հանդիպեցի Գրողների միության բակում: Հեղձուկ դահլիճից, ուր ընթանում էր Գրողների համահայկական համաժողովի փակման արարողության մասը կազմող «սովետի» ֆորմատի հայասեր-հայրենասիրական-հայեցի համերգը, դուրս էի եկել մաքուր օդ շնչելու եւ մի գլանակ ծխելու: Ինձ մոտեցավ մի կին ու հարցրեց.
ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Խուլիո Կորտասար
Թարգմանությունը՝ Նաիրա Համբարձումյանի
Ժամանակագրություն Կեսարի համար1)
Դու կկառուցես հզոր մի քաղաք:
Եվ ճանապարհները հզոր այդ քաղաքի կհասնեն
այլ քաղաքների,
«Ես հորինեցի քեզ, ես ապրում եմ»
Նաիրա Համբարձումյան
1960-ական թվականներին ձևավորվեց լատինաամերիկյան նորարար վիպագիրների մի ամբողջ սերունդ (Միգել Անխել Աստուրիաս1, Կարլոս Ֆուենտես2, Խուան Ռուլֆո3, Գաբրիել Գարսիա Մարկես4, Մարիո Վարգաս Լյոսա5), որի մեջ իր առանձնահատուկ տեղն ունի Խուլիո Կորտասարը:
ԱՐՇԻԼ ԳՈՐԿԻ-ՈՍՏԱՆԻԿ ԱՏՈՅԵԱՆ (Կեանքն ու Սխրալի Գործը)
Սարգիս Վահագն
Արշիլ Գորկիին մեծութիւնը, անտարակոյս, իր հանճարեղ գործերուն մէջ կը կայանայ: Առանց դոյզն վարանումի կրնանք հաստատել, թէ Ամերիկեան այս հսկայ երկրին նկարչական ամենայատկանշական յեղափոխութիւնը իրագործեց, Վանայ Ծովուն ափունքներէն, Խորգոմ համեստ գիւղէն ընձիւղուած եւ ճակատագրի դառն հողմամրրիկով Նիւ Եորքի խառնարանին մէջ նետուած այս տեսլապաշտ, հանճարեղ տղան,
Եւ մենք դեռ կը նահանջենք բանիւ եւ գործով...
Մարո Խաչատրյան
Վերնագրի համար ընտրված տողը Շահնուրի «Նահանջը առանց երգի» վեպից է. շահնուրյան ցավագին ահազանգն էլ ի զորու չեղավ փոխելու «պատկերազարդ հայոց պատմության» ընթացքը. ձուլման, նահանջի վտանգը նոր սրությամբ է հառնում մեր օրերում,
ՆՈՐ ԱՆՈՒՆՆԵՐ
Սաթ Ալեքս
Փիլիսոփայություն
Օր ու գիշեր: Լույս ու խավար: Սև ու սպիտակ: Երկիր ու երկինք: Չար ու բարի: Կրակ ու ջուր: Քաոս ու կարգուկանոն: Աստված ու սատանա:
Հավերժ միասին...
Հավերժ պատերազմ...
ԲԱՌ ՈՒ ԲԱՆ
Գրիշ Դավթյան
Բառ ու բան
Աշխարհը մեր մտածածի ու արածի արտացոլումն է,
Որ պատկերվում է մեր առօրյայում:
Օրորիր օրորոցը քո կյանքի,
Որ մեկն է աշխարհի օրորոցներից,
«ՔՅԱՖԻՐԻ ՈՒԽՏ»
Գիսանե Հովսեփյան
«Քյաֆիրի ուխտ» անունն ստացած սրբավայրը գտնվում է Վրաստանի Նինոծմինդայի շրջանի Հեշտիա գյուղում: Գյուղն ընկած է Ախալքալաքիից ուղիղ գծով 12 կմ հարավ-արևելք, շրջկենտրոնից 9 կմ հյուսիս, Աբուլ լեռան հարավային ստորոտին, Թափարվան գետի աջ կողմում, ծովի մակարդակից 1840-1890 մ բարձրության վրա: