«

»

Հուն 30 2013

Տպել Գրառում

Սիրանույշ Օհանյան | ՕՁԻ ԺԱՄԱՆԱԿԸ

Սիրանույշ Օհանյան

Սիրանույշ Օհանյան

Յոթ երկինքների և յոթ անդունդների կենտրոնում  մի ծառ էր աճում:

Պոետը չմաշվող նյութից հանդերձանք պատրաստեց և ճամփա ընկավ՝ որոնելու ճշմարտությունը:

Քայլեց  այնքան, որ մաշվեցին օրերն ու ամիսները, տարվա եղանակները ձանձրացնող երգի կրկնություն դարձան: Քայքայվեցին հագուստն ու կոշիկները:  Մերկ ու բոկոտն էր արդեն, երբ տեսավ ծառը:

Քաղցած էր: Ծառի պտուղը ոսկեփայլ-ծանր էր, թովիչ հյութալիությամբ լեցուն:

Պոետը անհոդաբաշխ աղաղակներով մագլցեց ծառի վրա, օրհնեց պտուղը և կերավ: Երկար կերավ, մինչև աչքը տերևներից բացի ուրիշ ոչինչ չորսաց ճյուղերին: Քաղցի զգացումը չանցավ, սակայն ուռեց հղի կնոջ պես: Պառկեց ստվերում և քնեց: Երազ չտեսավ:

Երբ արթնացավ, Օձը ժպտալով իրեն էր նայում:

Պոետը վեր թռավ:

– Մի՛ վախեցիր,-  ասաց Օձը,- թունավորներից չեմ:

– Ի՞նչ  ես անում այստեղ,- վախը թաքցնելու համար զայրույթ կեղծեց Պոետը:

– Ես այստեղ ապրում եմ: Իսկ դու ի՞նչ ես անում:

– Ես փնտրում եմ ճշմարտությունը,- անակնկալից ապշած՝ ինքն իրեն մատնեց Պոետը:

– Ա…, – ծոր տվեց Օձը:- Դու Պոետն ես: Բարի գալուստ ճշմարտության կենտրոն:

– Ի՞նչ իմացար՝ ես ով եմ: Ի՞նչ կենտրոն:

– Ճանաչեցի քեզ հագուստից և խոսքերից: Ես ցույց կտամ ճշմարտության դուռը: Ահա՛,- Օձը լեզվով ցույց տվեց  ծառի բունը:

Պոետը նայեց և նեղլիկ փչակ տեսավ:

– Խաբում ես,- ասաց նա,- սա սկզբում չկար:

– Սկզբում դու քաղցած էիր,- առարկեց Օձը,- և ուտելու մասին էիր մտածում: Երբ մարդիկ քաղց են զգում, ուտելիքից բացի ոչինչ չեն տեսնում:

-Պոետը շփոթվեց: «Նա լավ հոգեբան է,- առկայծեց նրա մտքում:- Ճիշտ է ասում:»

– Ուզո՞ւմ ես տեսնել ճշմարտությունը, որն այդքան փնտրում էիր: Դեմ առ դեմ հանդիպել նրան: Միայն դու և նա: Տիրանալ նրան:

«Այս Օձը երևի ճիշտ է ասում,- մտածեց Պոետը,- նրա ձայնը ո՛չ քաղցրանուշ է, ո՛չ նենգ կամ կեղծավոր, ո՛չ համոզիչ: Ավելի շուտ՝ ձանձրացած և անտարբեր: Դա՛  է ինձ համոզում:

Պոետը կրկին նայեց փչակին: Այս անգամ այն պակաս նեղ թվաց:

-Եթե մի քիչ նեղություն տաս քեզ, մարմինդ գալարելով կանցնես:

«Կորցնելու ի՞նչ ունեմ,- մտածեց Պոետը,- այսքան թափառեցի, օձեր շատ տեսա, սակայն ճշմարտության մասին բարբառող օձ չտեսա: Երևի իսկապես Նա է:»

Պոետը պառկեց և գլուխը ընդհուպ մոտեցրեց փչակի մուտքին:

-Շատ նիհար ես,- նկատեց Օձը:- Երևի երկար ես փնտրել: Դժվարը գլուխդ է. եթե գլուխդ անցկացնես, հեշտությամբ կմտնես:  Ուսերդ կանցնեն:

Պոետը գլուխը առաջ մղեց: Ծառը աքցանեց գլուխը, քերծեց: Հպարտորեն կրճտացնելով ատամները՝ Պոետը ձգեց ինքն իրեն և ականջները թողնելով դրսում՝ ժպտացող Օձի կողքին, գալարվելով քարշ տվեց ոտքերը:

Չկարողանալով զսպել ոռնոցը՝ նա ոտքի կանգնեց և անմիջապես էլ մոռացավ ցավի մասին: Նրա առջև կանգնած էր մերկությամբ կուրացնող մարդկային արարած:

Պոետը երկար-երկար նայում էր: Նրա հոգին մերթ տանջվում էր այրող ամոթից, մերթ հարբում սքանչելի գեղեցկությամբ: Պոետի առջև ինքն էր, իր եղկելի մերկությունը, իր հրեշտակային մերկությունը:

Երբ ընտելացավ հակասական ապրումների հաջորդականությանը, ձեռքը մեկնեց առաջ: Կետ առ կետ շոշափեց ինքն իրեն:  Հայելին արձագանքում էր նրա ամենաչնչին շարժմանը:

Պոետը պտտվեց փչակում, և ինչ դիրքով էլ կանգնեց՝ ճիշտ իր առջև հայտնվեց ինքը՝ հուզիչ ու կեղեքող մերկությամբ:

Նա դուրս եկավ փչակից՝ չնկատելով,  որ ուղղաձիգ և առանց ցավի հաղթահարեց շեմը, և անհամբերությունից  քիչ մնաց տրորեր անվրդով ննջող Օձին:

Օձը մի կողմ քաշվեց  և անթարթ աչքերը հառեց նրան:

-Ես գտա ճշմարտությունը,- ասաց Պոետը:

Օձը լռում էր:

Պոետը բառերից վարագույրներ հյուսեց և կախեց փչակի ներսում՝քողածածկելով հայելի-մերկությունը:

Օձը հանձն առավ հսկել:

Պոետը մեկնեց:

Հետո եկավ ընթերցողը: Նա ճշմարտություն էր փնտրում:

Ներողամիտ  ժպիտով  զրուցեց օձի հետ, ձևացրեց, թե չի ճանաչում նրան, ապա մտավ փչակ ու պոկեց բառերի վարագույրը: Նա երկար կանգնեց հայելու առաջ՝ անկարող աչքը կտրելու տեսածից,  և հոգին մերթ այրող ամոթ էր դառնում, մերթ սքանչացող գեղեցկություն:

Հարբածի պես երերալով՝ ընթերցողը մի կերպ դուրս սողոսկեց փչակից՝ ականջները թողնելով ներսում, և օձին պատվիրեց ոչ ոքից չթաքցնել գեղեցկությունը:

Ընթերցողը հեռացավ:

Եկավ Պոետը:

Պոետը մեկնեց:

Եկավ ընթերցողը:

Պոետն ու ընթերցողը հաջորդում էին միմյանց:

Օձը ապրում էր փչակում: Երբեմն, զվարճանալու համար, նա պոետ կամ ընթերցող էր դառնում և խաղում ինքն իր հետ:

Share Button

Մեկնաբանել

Ձեր էլ. փոստի հասցեն չի հրապարակվելու: Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>