Tag Archive: Ազատ Մաթյան

Նոյ 29 2012

Ազատ Մաթյան

Ծնվել է 1942 թվականին Թեհրանում: Միջնակարգ ուսումը ավարտելուց հետո, սովորել և ավարտել է Իսֆահանի պետական համալսարանի հայոց լեզվի և գրականության ֆակուլտետը և Փարիզի արևելյան լեզուների ինստիտուտի հայերենագիտական ճյուղը: Մաթյանը ցայժմ հրատարակել է «Անապատի ծաղիկներ» և «Չընդհատվող եղանակ» բանաստեղծությունների ժողովածուներն ու «Ո՞վ է Չարենցը» էսսեն: Ունի նաև բազմաթիվ գրական ու հասարակական արժեքավոր հոդվածեր ու թարգմանություններ, որոնցից …

Կարդալ

Սեպ 24 2012

Շաքէ Ա. Պետրոսեան | Ո՞Վ Է ԵՂԻՇԷ ՉԱՐԵՆՑԸ

Նւիրւում է ԱԶԱՏ ՄԱԹԵԱՆ- ի 70-ամեակին

Ազատ Մաթեանը ծանօթ անուն է հիմնականում գրական եւ մտաւորական շրջանակներին. ջուղայեցի է եւ մամուլում յաճախ ներկայանում է երգիծական չափածոյ գրւածքներով եւ ստորագրում Ծատուրօղլի՝ Նոր¬Ջուղայի աշուղների օրինակով:

Կարդալ

Մար 15 2011

Հ Ա Ֆ Ե Զ

Պարսկերենից թարգմանեց Ազատ Մաթյանը
Գարնան հովը մուշկի բույրով անուշություն կշնչի,
Հին աշխարհը ջահելացած նոր երգ ու սեր կանրջի:
Գինու գավի կարմիր ակը յասամանին գույն կտա,
Վառ կակաչը հեզ նարգիգի աչքն արցունքով կթրջի:

Կարդալ

Մար 15 2010

Ազատ Մաթյան | ՈՐՄՆԱՆԿԱՐՆԵՐ

Մի հրեշտակ է,
Պոկվել է վանքի որմնանկարից,
Թևերը ամպոտ,
Թափանցիկ, թեթև իջել է գավիթ:
Մերթ մարմրում է,
Որպես մոխրխցող խունկը բուրվառի,
Մերթ բոցավառվում,
Ասես, աշխարհը հիմա կվառի:

Կարդալ

Օգս 16 2009

Ազատ Մաթյան | ՄԵՆԱԿՅԱՑՆ ՈՒ ՑԱՎԸ

Օդանավային աղետի բոլոր զոհերի
և նրանց հետ ողջակիզված եղբորս՝
Մասիսի պայծառ հիշատակին

Հեռու աշխարհի շփոթից հախուռն,
Հեռու նրա ճոխ խրախճանքներից,
Փախած հոգեմաշ խոհերից տխուր,
Որ այնքան շատ էր բաժին հասել ինձ,

Կարդալ

Սեպ 03 2007

Օմար Խայամ | ՔԱՌՅԱԿՆԵՐ

Պարսկերենից թարգմանեց Ազատ Մաթյանը
Վաղն ի՞նչ կտա, բայց ո՞վ գիտե և ճշմարիտն ո՞վ կասի,
Գինի տուր ինձ, ուրախանանք այս լուսնի տակ, իմ լուսին,
Շատ գիշերներ դեռ կշողա նա երկնքում այսպես ջինջ,
Բայց չի գտնի մեզ այս կյանքում ու չի հիշի մեր մասին։

Կարդալ

Սեպ 01 2007

Հաֆեզ | ԳԱԶԵԼՆԵՐ

Պարսկերենից թարգմանեց Ազատ Մաթյանը

Ելի՛ր, սաղի, գավերը լից, ու դարձրուր, խմենք ցմրուր,
Հեշտ է թվում սերն սկզբում, հետո դառնում կրակ ու հուր։
Մուշկի անուշ բուրումներով զեփյուռն իր զով վարսերն օծեց,
Նրա բուրող գանգուրներից սիրտս դառավ արյուն ու ջուր:
Գինով ներկիր քուրձը հագիդ, երբ ծերուկ մոգն է քեզ ասում,
Խիզախ ճամբորդ, լոկ նա գիտի, թե ոնց պիտի գնալ և ուր։

Կարդալ