Հեղինակ. Նաիրա Սիմոնյան

Նաիրա Սիմոնյան | ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

***
Երբ պաշարված բարձունքներից նվիրական,
Ցած կթափվի զղջումների այրված փոշին,
Եվ գագաթը հո՛ղ կդառնա սովորական՝
Կավաշաղախ հենակ իբրև իմ ոտքերին,

Կարդալ շարունակությունը

Նաիրա Սիմոնյան | ԵՎ ՊԱՅԹՈՒՄ ԵՆ ՀՈՂԻ ԿՐԾՔԻՆ

Դու փորձության այս բաժակը քո շուրթերից հեռու պահիր.

Ի՛նձ տուր, երկի՛ր, դու հայր մնա քո բարձունքում,

Հազար զրկանք ու արնածոր վերքերն ամեն մարմնիս հեղիր,

Դու հայր մնա գենիս համառ ճիգ ու խորքում:

Եվ քայլ առ քայլ ինձ մոտեցրու քո անաղարտ մաքրությանը:

Կարդալ շարունակությունը

Նաիրա Սիմոնյան | ՊԱՏԱՍԽԱՆԻ ՓՈԽԱՐԵՆ

Գիշերը նախարար մթից կպատմի,
Երկնային խանդը հնչյուն կդառնա,
Բառը կփարվի ճչացող ցավին
Ոչ ոք այդպես էլ դեռ չի հասկանա,
Որ մեր անվերծան հույզերի խորքում
Ահռելի ճիգով հոգին մարդկային,
Հանճարի ոգեղ եթերն էր շոյում
Հաղորդության պես միջաստեղային:

Կարդալ շարունակությունը

Նաիրա Սիմոնյան | ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

Կար օրեր, հրդեհվող, արևոտ,
Սրճարան, ծխախոտ, բույր սուրճի,
Մարմիններ կար անշող, ստվերոտ
Դավանող դյութանքին անուրջի…
Ես եկող վայրկյանի գաղտնատես,
Կարոտիդ համայիլն իմ հոգում,
Սերտում եմ մարգարե մի որպես
Ինձ կոծող աստղերի մունջ լեզուն:

Կարդալ շարունակությունը

Նաիրա Սիմոնյան | ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

… Լույսն է լոկ մեզանում իրական՝
Ստի մեջ մի պարզ ճշմարտություն,
Ես էլի Աստծո պես մենակ եմ,
Եվ մարդու պես հպատակ իմ սիրուն:

Կարդալ շարունակությունը

Նաիրա Սիմոնյան | ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

Հանիր իմ միջից հիշողությանս
կարմիր գույները Դեր Զորով անցած՝
մոռացրու, ջնջիր…
տես ապրիլն ահա մանրաքայլ եկավ
ու գեհենական պատկերների հետ
անբասիր ազգիս ուխտավորները դուռս ծեծեցին…

Կարդալ շարունակությունը

Նաիրա Սիմոնյան | ՀՌՈՄԻ ՃԱՄՓԱՆԵՐՈՎ

Միջերկրյա ծովի ալիքների մեջ
փռվել ես հանդարտ ու անզուսպ ծաղկել,
մամռոտ վեմերիդ լռին աղոթքին ասում եմ Ամեն:
Պատկառուկներիդ դեղինն է վառվում ` գարնան ավետիքն
ծառ ու ծաղկիդ մեջ,
մարտյան քամին է ռունգերիս տալիս ժամանակների
բույրը խառնաէջ. բախվել են իրար, լուռ անմահացել
այս քարերի մեջ:

Կարդալ շարունակությունը