«

»

Փետ 28 2010

Տպել Գրառում

«Ի ՍԿԶԲԱՆԵ ԷՐ ԲԱՆՆ»…

Հարցազրույցը վարեց` Հայկուշ Շահբազյանը

Մեր հյուրն է բանաստեղծուհի, գրականագետ, մանկագիր Նաիրա Համբարձումյանը: Նրա «Ես բառ եմ դարձել» ժողովածուի բանաստեղծությունների տողերից էլ ծնվել են նրան ուղղված հարցերը:

– Ի՞նչ է լինում, «Երբ դատարկվում են հայելիները»:
– Մենության տրտմությունն ավելի է մգանում:
– Ինչո՞ւ «չեն խանգարում իրար ձյունն ու կրակը»:
– Նրանցից յուրաքանչյուրն իր ճակատագիրն ու ճանապարհն ունի:
– «Երկնքի արքայության ուղեգիր ո՞վ պիտի տա»:
– Մենք` մեզ:
– Ո՞րն է այն «լուսամուտը», որ բավական է «մենության փոքրիկ ձեռքերը խաչելու» կամ «արև ունենալու համար»:
– Սերը:
– Ինչո՞ւ է պետք սիրել:
– Ամբողջանալու համար:
– Ինչո՞ւ չխորհել` «ինչպես են ապրում ծաղիկները»:
– Նրանք նման են մարդկանց, իսկ մարդ-գոյն անկանխատեսելի է։
– «Իմ բախտը բերել է, Ես մարդ եմ ծնվել»…
– Որովհետև մարդ էլ կա, մարդ` էլ:
– «Սերը կորցնել ու հետո գտնել» հնարավոր չէ՞:
– Հնարավոր չէ:
– Հանդուգն չէ՞` «Կյանքը այն տողն է, որ հիմա գրում եմ»:
– Ո՛չ, որովհետև գրում եմ կյանքից, որովհետև տողս շնչում է, հետևապես` ապրում:
– Բանաստեղծությո՞ւնն է, «որ տանելու է մեզ Սկիզբը դեպի»:
– Բանաստեղծությունն է` բանաստեղծությունից դուրս:
– Ե՞րբ «առավոտ բառի մեջ նորից արև կլինի»:
– Երբ արդարության մասին միֆը նորից ապրի:
– Լսո՞ւմ եք արդյոք «ոտնաձայնը լռության»:
– Լռությունը լսել և հասկանալ ընտրյալներին է տրված միայն:
– Ո՞րն է Խուան Միրոյի «Երազների գույնը»:
– Կապույտը, բայց մաքուր կապույտը:
– «Լույսի ու ձյունի խառնուրդը» հաստա՞տ սերն է:
– Այո՛, քանզի այդ խառնուրդից են ծնվում աշխարհի բոլոր մանուկները:
– Ինչո՞ւ վերջակետ չեք սիրում…
-Մենք անկախ ենք մեր ապրելու ժամանակից, այն մենք չենք որոշում:
– «Երբ քեզ չեն դիմավորում, Դեռ չի նշանակում, որ դու չես եկել»:
– Բացարձակ ճշմարտություն է, քանի որ հարաբերական է` նա, ով «եկել է», արդյո՞ք եկել է… Ամեն ինչ ժամանակի ուսերին է:
– Ժամանակը բուժո՞ւմ է «բոլոր բաց վերքերը»:
– Բուժում է, ուղղակի պետք է կարողանալ ազատվել ոչ միայն վերքերից, այլև սպիներից:
– «Այս բեմում խաղալուց հոգնել եմ». ո՞ւր եք ցանկանում վերադառնալ:
– Ոչ թե վերդառնալ, այլ նորից սկսել:
– «Երբ հոգիդ մանուշակագույն էիր ներկում, Ի՞նչ էիր կարծում, մանուշակի հոգի՞ ունես…». ո՞ւմ են ուղղված այս խոսքերը:
– Երկերես, յոթնաստառ և հարափոփոխ տրամադրություններով մարդկանց, որոնց «չվանին խոտ դնել չի կարելի», որոնց ոչինչ չպետք է վստահել:
– Ձեզանից հետո հաստա՞տ ոչինչ չի փոխվի:
– Կփոխվի, իհարկե` ես չեմ լինի, բայց դա գոյության նորմալ ընթացք է:
– «…երազը Տաճար է տանում Նույնիսկ անհավատների՞ն…»:
– Այո՛, քանզի երազանքներն իրականանում են միայն հավատով…
– Փորձում եք «ապրել աղոթքի նմա՞ն»:
– Աղոթքի պես անընդհատ մաքրվելով:
– «Թեթև սահանքները կյանքի» այդ ինչպե՞ս եք բացում:
– Սահանքները կան, ուղղակի պետք է դրանք բացահայտելով` կարողանալ շրջանցել:
– «Ես ապրելու ճանապարհ եմ փնտրում այնտեղ, Ուր չկա ոչ մի ճանապարհ»:
– Կյանքն է այդ:
– Կարո՞ղ է հայացքը «տաք» լինել այնքան ու «հասկանալի»:
– Եվ միանգամի՛ց հասկանալի:
– «Պե՞տք է փնտրել ձևն ապրելու»:
– Ամեն վայրկյանը, ամեն ժամը, ամեն օրը որոնում է, և ապրելու ձևը փնտրելը` որոնման ծես:
– Թուղթը «արժանապատվության զգացո՞ւմ» ունի:
– Պետք է հարգել թուղթը, որի վրա գրում ես: Այն արժանապատիվ է` գրածիդ հանգույն:
– Այդ ե՞րբ է, որ «գորտերը բանաստեղծում են»:
– Երբ կյանքը պրոզա է դառնում:
– Բոլոր «նորածին զգացումների՞ն» է «անհապաղ խնամք հարկավոր»:
– Այո՛, ինչպես նորածինը, երբ խնամում ես, ինչպես բույսը, երբ նոր ես աճեցնում:
– «Ինչպե՞ս է մեկնաբանվում ճախրը»:
– Արևի ցեղակցության հրկիզումով:
– «Որքա՞ն է Ժայռի քնքշության չափը` Նրա հոգում ծնված ծաղկի նկատմամբ»:
– Իր խրոխտության չափով:
– «Եթե մենակ ես` Ոչի՞նչ ես ուրեմն»:
– Մեկը ոչնչի հանրագումարն է:
– «Ինձ հասկանալն էլ դժվար է»: Ինչո՞ւ է դժվար:
– Որովհետև ճանապարհը, որով գնում եմ, դուրս է ինձանից:
– Ինչո՞ւ եք լուսին սիրում:
– Լուսինը միշտ խորհել է տալիս:
– Ինչպե՞ս եք «հրաշեկ արևից ապագա սարքելու»:
– Արևը կյանքն է, կյանքը` ինչ-որ բան ստեղծել-թողնելու հնարավորություն:
– Դուք բա՞ռ եք դարձել: Ո՞րն է «բառի» բանալին:
– Ի սկզբանե էր ԲԱՆՆ…

Արտատպությունը` «Գլաձոր» թերթից:

 

Share Button

1 կարծիք

  1. Hasulka

    Hukksss axr in4 asem, shaaaat lavn es eeee…….lurj es shat hpart em , vor qo het canot em…..uzum em vor misht lines qo bardzrunqum u misht senc lav u hajoxvac hodvacner anes……qez hajoxutyun te qo gorcum, te qo kyanqum…!!! Isk N.Hambardzumyanin el dimum em miayn mek xndranqov, vor misht stexvagorci u 4dadari ir mtqer@ artahayteluc…..dranq iroq, vor shat usucanox ev shat djvar paheri dexatoms karox en darnal….Hajoxutyunner dzez erkusit el…..:K:K:K:K

Մեկնաբանել

Ձեր էլ. փոստի հասցեն չի հրապարակվելու: Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>