«

»

Դեկ 01 2011

Տպել Գրառում

Սամվել Մարտիրոսյան | ՀԱՇՏՈՒԹՅՈՒՆ

Գրված Առնո Բաբաջանյանի «ՆՈԿՏՅՈՒՐՆ»-ի համար

Մի՞թե մեկ ուրիշն էլ կընդունի ինձ քո ձեռքից,
Դու իմ երկնային,
Դու իմ կարեկից,
Մի՞թե մեկ ուրիշն էլ կվառվի այդ կրակից՝
Մեն-միակ սիրո,
Մեն- միակ երգի…
Ես խոնարհաբար քո լռությունը կտանեմ,
Սիրտս կհանեմ,
Գիրկդ կդնեմ,
Ես քո այն երազն եմ, ով դռնից է մտնում ներս,
Որ դու չքնես…
Մի՞թե մեկ ուրիշն էլ կընդունի քեզ իմ ձեռքից,
Դու իմ մեղսակից,
Դու իմ թևակից,
Մի՞թե ուրիշ կյանք կա, որ տարբեր է իմ կյանքից,
Մեն-միակ սիրուց,
Մեն-միակ երգից…
Ես խոնարհաբար քո լռությունը կտանեմ,
Սիրտս կհանեմ,
Գիրկդ կդնեմ,
Դու միակ երազն ես, ով դռնից է մտնում ներս,
Որ ես չքնեմ…
ԵՎ հայտնություն, և լույս գալու են ի վերուստ,
Ապավինելով փոքրիկ քո կրակին,
Այդ կրակից է ողջ աշխարհը ծնվելու,
ՈՒ դառնացնելու իմ հոգին:
Մի՞թե մեկ ուրիշն էլ կընդունի ինձ քո ձեռքից…
Մի՞թե մեկ ուրիշն էլ կընդունի քեզ իմ ձեռքից…

 

Share Button

Մեկնաբանել

Ձեր էլ. փոստի հասցեն չի հրապարակվելու: Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>