Սպտ 05 2015
ԽԵ-ԽՈՍՏՈՎԱՆԱՆՔ
Ո՛վ մեծատառ,
Ո՛վ խելագար,
Աչքիդ՝ ծիծաղ, սրտիդ մեջ՝ քար,
Ո՛վ խեղկատակ,
Ես խոսք ունեմ, որ պահպանել եմ քեզ համար,
Ես խոսք ունեմ,
Որ թաքցրել եմ թևիս տակ:
Հլս 24 2015
Նա նստում էր լոտոսի դիրքով, դեպի վեր պարզած ափերը դնում ծնկներին, բութն ու ցուցամատը իրար միացնում, փակում աչքերը և լիաթոք ներշնչումների ու արտաշնչումների հերթագայման միջոցով փորձում ձուլվել մայրաքաղաքի շնչառությանը։ Չորս վայրկյան նա խոր ներշնչում էր, տասնվեց վայրկյան օդը պահում թոքերում և ութ վայրկյանում սահուն արտաշնչում՝ քաղաքի գլխավերևում ծանրացած թունավոր ամպին միացնելով սեփական արտադրության ածխաթթուն։
Արդեն բավական ժամանակ էր, ինչ նա չէր կարողանում լսել իր հոգու ձայնը։ Քաղաքի աղմուկը թույլ չէր տալիս կենտրոնանալ որևէ բանի վրա։ Նա բարձրացնում էր հեռուստացույցի ձայնը, փորձում էր աղմուկը խլացնել երաժշտությամբ, բնության ձայներով ձայնասկավառակներ միացնում, բայց աղմուկը ծածկում էր երաժտությունը, ալիքների ձայնը, անտառում ապրող թռչունների դայլայլը, գետակի քչքչոցը։ Նա փորձում էր փոխել ուշադրության շրջանակը, սահմանափակել այն բնակարանի պատերով, բաղդատում աղմուկը առանձին ձայների, փորձում կռահել դրանց աղբյուրը, ապա ընտրում պարբերաբար կրկնվող ու թույլ մի ձայն՝ փորձելով չկորցնել այն լսադաշտից։
Հլս 24 2015
Արփի Ոսկանյանը ծնվել է 1978 թվին, Ստեփանավանում։ 2005-ին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ակադեմիայի արվեստաբանության բաժինը։ Գրել սկսել է 5 տարեկանից։ 1991-ից սկսած՝ տպագրվել է Հյաստանում լույս տեսնող բոլոր հեղինակավոր գրական պարբերականներում։ 2001-ին լույս է տեսել «Ծիկ» գիրքը՝ գրական շրջանակներում և մամուլում հարուցելով բանավեճեր, 2010-ին՝ «Անտերուդուս» գիրքը, 2011-ին՝ «Ռոնալդինյոն և Մարադոնան» ֆուտբոլային հեքիաթը։ 2012 թվին արձակագիր Համբարձում Համբարձումյանի հետ հիմնել է «Գրողուցավ» գրական կայքը (groghucav.am)՝ խթանելու համար սոցիալական, քաղաքական, մշակութային իրողություններին անդրադարձող, դրանք քննող և ուսումնասիրող, «պատասխանատու» գրականությունը։
Հլս 14 2015
Սլավիկ Ալավերդյանը ծնվել է 1992 թվականին, Իջևանում: 2013 թ. ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի Իջևանի մասնաճյուղը, իսկ 2015 թ. ԵՊՀ մաթեմատիկայի և մեխանիկայի ֆակուլտետի մագիստրատուրան: Մասնագիտությամբ մաթեմատիկոս և ֆիզիկոս է: Սկսել է ստեղծագործել 2008 թվականից՝ գրելով աքրոստիքոսներ և բանաստեղծություններ: 2011 թվականից ստեղծագործում է հիմնականում գիտաֆանտաստիկ ժանրում: Առաջին պատմվածքը՝ «Անհետացած մոլորակներ», լույս է տեսել ԵՊՀ-ի «Գրական …
Հլս 14 2015
Մաս 1. Տաք Անտարկտիդա
Ընդամենը երեք միլիոն տարի առաջ (շատ փոքր ժամանակաշրջան տիեզերքի պատմության մեջ) Երկիր մոլորակի վրա կային կյանքի բազմապիսի ձևեր` միաբջիջ օրգանիզմներից մինչև կաթնասուններ և ծածկասերմ բույսեր: Սակայն երկրային այս ներդաշնակությունը պետք է մի օր խաթարվեր …
Առաջացավ մի օրգանիզմ, որն իր գոյության ընթացքում (այն մի քանի անգամ վերացավ և կրկին առաջացավ` չհիշելով իր նախորդ գոյության մասին) պետք է անընդհատ փոխեր մեր մոլորակի ոչ միայն արտաքին տեսքը, այլ նաև ներքին աշխարհը` ընդերքը:
Հնս 22 2015
Երբ արքայության սուրհանդակները եկան կանչվածի հետևից, նա դեռ պառկած էր բերանքսիվայր՝ ամուր գրկած այն ամենը, ինչ մնացել էր հրդեհից հետո։ Կանգնած նրա թիկունքում՝ ավետաբերները կարճ հայացքներ փոխանակեցին։ Ապա սուրհանդակներից մեկը զգուշորեն շրջանցեց այն ամենը, ինչ մոխրի տեսքով սփռված էր կանչվածի շուրջը, և խոնարհվեց նրա առջև։ Առաջին սուրհանդակն ասաց.
— Եկավ ժամը, և դուռը բաց է քեզ համար։ Մե՛նք ենք քո ավետաբերները, մե՛նք ենք քո ուղեկցորդները։ Գնանք մեզ հետ։
Իսկ կանչվածը պառկած էր կիսափակ աչքերով, և շարունակում էր հիշել ու հորինել շատ բաներ, որ ունեցել էր կամ չէր ունեցել հրդեհից առաջ։ Առաջին սուրհանդակը հասկացավ, որ ժամանակը չէ։
Մյս 23 2015
Կդադարես արտասուք լինել,
մի օր մենության աչքերը ճշմարիտ կլացեն,
անառողջ հոգին ընդամենը մի վայր է,
ուր խաչվում է անցյալը գալիքի կրծքին,
և այն, ինչ ապրել գիտի, կսովորի մեռնել:
Միայն անշարժության մեջ հնչող բառը
լռություն կծնի՝ վերջը սկիզբ դաձնելով…
Մյս 21 2015
-Էլի էդ անտերների ձենը… զզվեցրին,-ասում է Լիլյան ու գլուխը մտցնում բարձի տակ:
Ժամը վե՞ցն է, թե՞ յոթը: Չգիտեմ: Երբեք ժամացույցին չեմ նայում: Գիտեմ, որ արդեն լույս է: Որ նավերի ափից հեռանալու ժամն է: Որ շոգու ձայնը աշխարհ է պատել: Որ, չնայած մեր սենյակի լուսամուտների ու դռների ապակիները «եվրո» են (պարզվում է՝ արաբական աշխարհում էլ «եվրալուսամուտը» նույնքան հարգի է, ինչքան մեր հնավանդ երկրում), գիշեր-ցերեկ էլ այն խեղճ անդադարը՝ օդակարգավորիչը, ձայնը գլուխը գցած աշխատում է, միևնույն է, շոգենավի գվվոցը հաղթահարել է բոլոր խոչընդոտներն ու թափանցել է քիչ չէ՝ մեր սենյակ, նաև՝ մեր ականջներ:
Նավի աղմուկն ինձ չի խրտնեցնում: Չի նյարդայնացնում: Քնահարամ չի անում:
Մյս 21 2015
Այբ-անուն եմ, հայի անուն,
Հայի արև, հայի տուն,
Ձեռքդ բռնել, քայլ եմ անում,
Թոթովանքիդ՝ հավատում:
Մյս 13 2015
Այդ օրը կարծես թե արփին
տարերքի մեջ էր հրեղեն:
Բոցեղեն խնջույք էր անում
և ցնծում, երգում էր արփին:
Թվում էր՝ լեռան թիկունքից
ժայթքել է հրաբուխ կրկին:
Ժայթքել է հրաբուխ կրկին,
հորդում է գինի հրածին:
Վերջին մեկնաբանություններ