Մյս 27 2011
Իտալերենից թարգմանեց Գառնիկ Մելքոնյանը
Դոննա Լաուրա Ալբոնիկոն պարտեզում էր, տաղավարի տակ, պաստպարվում էր կեսօրվա տապից:
Ամառանոցը լռում էր, լրիվ սպիտակ, փակ շերտավարագույրներով, թաղված ցիտրուսային բույսերի մեջ: Արևը անսահման ջերմություն ու փայլ էր արձակում: Հունիսի կեսերն էին. խաղաղավետ օդի մեջ ծաղկած նարնջենիների ու կիտրոնների բուրմունքը խառնվում էր վարդերի հոտին:
Մյս 26 2011
Տուն-տան ետևից վերջանում էր քաղաքը:
Երկաթգծերն այստեղ խառնվում էին, խճճվում, այս կողմ, այն կողմ վազում, ու անպայման ընկնում մեկնումեկի ոտքի տակ:
Ծաղիկներ կային հատուկենտ, մոլախոտեր, կոտրված, մի կողմ շպրտված աղյուսներ:
Ամեն ինչ այստեղ հիշեցնում էր բաժանման մասին:
Միայն խոսքեր չկային՝ ոչ քաղցր, ոչ էլ դառը: Կաղ ու անտուն շները մերթընդմերթ երկար-բարակ նայում էին աչքերիս մեջ, հետո դառնում ու շարունակում իրենց ճանապարհը:
Մյս 23 2011
Իտալերենից թարգմանեց Գառնիկ Մելքոնյանը
Մեկնում էի քաղաքից գնացքով, երբ արդեն իրիկնամուտ էր: Գնում էի մի հեռավոր ծովափ, ուր ինձ էր սպասում պատերազմը. մեկնում ու վերադառնում էի միաժամանակ: Տների (որ գիշերվա մթի մեջ ահռելի ու խորհրդավոր տեսք էին ստացել) մանուշակագույն վարագույրների վրա կայծկլտում էին հարյուրավոր լույսեր, պատուհաններ ու ծածկապատշգամբներ:
Մյս 19 2011
Նա ասում է, որ ես նման եմ մանկության հեքիաթների կախարդված Արքայադստերը, որը մի ամբողջ կյանք կանգնել է լուսամուտի առաջ ու սպասել… տիրուհին ծիծաղեց, իսկ մայրիկը ժպտաց: Բոլորն ինձ էին նայում: Չշրջվեցի. նա չշարունակեց:
Հետ-առաջ, հետ-առաջ, հետ-առաջ-հետ… չիպ-չիկ…
Մյս 16 2011
Իսպաներենից թարգմանեց Անի Վարդազարյանը
Այո, անունս Էդուարդո է: Դուք դա ինձ հարցնում եք, որպեսզի ինչ-որ կերպ զրույց սկսենք, ես դա հասկանում եմ: Բայց արդեն վաղուց է, ինչ ճանաչում եք ինձ, թեկուզ հեռվից: Ինչպես ես ձեզ եմ ճանաչում: Այն ժամանակվանից, ինչ սկսեցիք հանդիպել մորս հետ Լառանյագայի և Ռիվիերայի կաֆեում, կամ հենց այստեղ:
Մյս 15 2011
Հարցազրույցը վարեց Գիսանե Հովսեփյանը
Մերուժան Շահումյանը մանրանկարիչ է: Ծնվել է 1951 թվին, Վրաստանի մայրաքաղաք Թբիլիսիում: 1980 թվին ավարտել է Թբիլիսիի Գեղարվեստական ակադեմիան: 1992 թվից սկսած նրա նկարները ցուցադրվում են Վրաստանի և արտասահմանի տարբեր պատկերասրահներում: Նրա գործերից կան Էջմիածնի Վեհարանի, ԱՄՆ-ի, Ֆրանսիայի, Կանադայի, Իռլանդիայի, Հունաստանի տարբեր հավաքածուներում: Մեր զրուցակիցն է ճանաչված մանրանկարիչը:
Մյս 12 2011
Ընտրություն
Ինձ անկյուն է քշել աշնան պաղ քամին,
Նա դողում է, ե՛ս էլ եմ դողում,
Ես գիտեմ, նա ուրիշ տերևներ էլ ունի ,
Բայց ինձ հե՛տ է խաղում, ինձ հե՛տ է խաղում:
Մյս 11 2011
ֆրանսերենից թարգմանեց Գառնիկ Մելքոնյանը
Նրանք խոսում են մահվանից, ինչպես դու` մրգերից,
Նրանք նայում են ծովին, ինչպես դու` ջրհորին:
Կանայք տռփական են` արևի տակ այրող,
Ու թե ձմեռ չկա, սա ամառն էլ չէ` մեզ սովոր:
Մյս 10 2011
Շահան Շահնուր կը կարդամ: Այսպէս ցաքուցրիւ, ազատօրէն եւ հպարտի պէս: Այն քիչ հեղինակներէն է՝ Շահնուրն, որ զգացնել կուտայ, որ հպրտութեամբ պիտի կարդամ զինք: Շահնուրը քծնիլ չի սիրեր, շիփ- շիտակ բառը սլացքի պէս ու առանց կեղծիքի: Շահնուրը կ’ատէ կեղծիքը: Անոր խօսքը իրաւացի է, հակառակ անոր որ իր անունը արեւեմտահայ մամուլին մէջ շատ չի յիշուիր այսօր, բայց կը մնայ մէկը, որ ունի ըսելիք:
Մյս 09 2011
ֆրանսերենից թարգմանեց Գառնիկ Մելքոնյանը
Հորս քունը
Հայրս հաճախ գանգատվում էր բութ ցավերից
հայհոյում էր ` մեջքը բռնելով կամ հանկարծ
ընկնում քնի մեջ` պարկի պես, ինչ-որ տեղ
հոգնության բեռի տակ ճզմված
ոտքերը` չռած, կզակը` կրծքին
քուն մտնում` ծանր դատանքից հոգնած.
Վերջին մեկնաբանություններ