Սամվել Մարտիրոսյան | ՓՈՔՐԻԿ ՀՅՈՒՐԸ

1
Պատուհանից արևը ներս գլորվեց,
Թռավ այս կողմ, թռավ այն կողմ, մոլորվեց,
Աղավնու պես խփեց իրեն պատեպատ,
Պատուհանը տեղից կորել էր հաստատ:

Կարդալ շարունակությունը

Հայկազ Գրիգորյան | ԿՈՒՐԱՑԱԾ ԱՆԴՐԱԴԱՐՁ

Մոտեցիր,
Ես քանդել եմ բաժանող պատը,
Բոլոր քարերը մեկ առ մեկ թաղել
Հիշողության գրկում:
Ժայռից պոկված հայացքդ
Սպասումներին հակառակ կորել է,
Գիտեմ` չտաշած քարը հողի դառնությունն է,
Բայց ես չեմ հիշում աչքերիդ
Դասավորությունը…

Կարդալ շարունակությունը

Մարգարիտա Ղազարյան | ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

Քաղաքում երկու ստվեր են թափառում

Քայլում եմ նրանց ետևից.
Հետևում եմ նրանց՝ համարյա առանց հասկանալու,
ակամա…
Անցյալի այդ ուրվականները
քայլում են նույն փողոցներով՝ ամբողջ գիշերը,
անդադար:

Կարդալ շարունակությունը

Նազիմ Հիքմետ | ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

թաարգմանությունը ֆրանսերենից `Գառնիկ Մելքոնյանի

Ամենազարմանալին`արարածներից

Կարիճի պես , եղբայրս,
Կարիճի պես ես
Սարսափ-գիշերվա մեջ:
ճնճղուկի պես, եղբայրս
Ճնճղուկի պես ես
Իր մանր տագնապների մեջ:

Կարդալ շարունակությունը

Սամվել Մարտիրոսյան | ՓՈՔՐԻԿ ՀՅՈւՐԸ

Երեք խնձոր՝ հեքիաթից,
Իրար աչքով արեցին,
Նստած, ննջում էր տատիս,
Ու թռել էր ճերմակ ձին:

Եվ իզուր եք դուք ջանում
Քնեցնել ինձ զոռով,
Հեքիաթն իմ չի վերջանում
Երեք կարմիր խնձորով:

Կարդալ շարունակությունը

Հասմիկ Սիմոնյան | ԷՍԹԵՐԻ

ինձ ոչ ոք չի սիրել քեզ նման
և ոչ ոք չի լքել քեզ պես
ճմրթվող թղթերի վրա ես քո անունն էի գրում
հեռու երկինքներից ագռավները գալիս էին ու պատմում քո մասին
ես պատերը կրծում էի շաքարի պես
և օրերիս վրա կիտրոնի պես բարակ շերտիկներ էին մելամաղձի
ես խմում էի հիշողությունը քո մասին
թունդ թեյի փոքրիկ բաժակներով
անընդհատ
անընդհատ
անընդհատ…

Կարդալ շարունակությունը

Մարուշ Գազանճյան-Երամյան | ՀԱԼԵՊԻՆ

Կարելի չէ մոռնալ քեզ.
Բայց գալիքին համար միայն
Տես կ’օրօրեմ յուշերս բոլոր
Ու կ’երազեմ վաղդ հաստատ
Բաց աչքերով

Երազային եղեր ես միշտ
Եւ մտերիմ…

Կարդալ շարունակությունը

Ռազմիկ Գրիգորյան | ՔԵԶ ՏԵՍնԵԼՈՒ ՀԱՄԱՐ

Քեզ տեսնելու համար,
սրտիս հետ քրքրում եմ մաշված թղթերս նաև,
լռության մեջ անհնար է սակայն տեսնել թափանցիկը,
երբ վաղուց քոնը չէ այն,
հեռո՜ւ, հեռվում է,
անհայտ է նրա հեռուներն անգամ…
Բոլոր ուշացածների պես մնում է ծխել,
խորհել, իզուր, հենց անյպես…

Կարդալ շարունակությունը

Նաիրա Սիմոնյան | ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

… Լույսն է լոկ մեզանում իրական՝
Ստի մեջ մի պարզ ճշմարտություն,
Ես էլի Աստծո պես մենակ եմ,
Եվ մարդու պես հպատակ իմ սիրուն:

Կարդալ շարունակությունը

Արա Ալոյան | ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

Ջուրը, ասում են՝
Երբեք չի կորչում,
Ինչպես՝ մարդկային հիշողությունը,
Որ նույնպես թա՜ց է,
Ջուրը, ասում են՝
Հիշողության պես խորքում չի պահվում,
Եվ հոսում է նա,
Անվերադա՜րձ է…

Կարդալ շարունակությունը