Սաշա Զայցեվա | Ե Ր Ա Զ

Քո երազի քաղաքում,

Որտեղ դու երջանիկ կլինես,

Դու անպայման կճանաչես ափամերձ մայթի կոտրվածքները,

Կճանաչես և քամին, և լույսը,

Եվ անգամ այն զգացմունքը,

Որով դու կանցնես սալահատակի վրայով,

Ճկաներբան կոշիկների մեջ,

Եվ նույնիսկ սեփական ներշնչանքն ու արտաշնչանքը,

Եվ սիրած փողոցի անկյունը,

Եվ բուրմունքը,

Միգուցե՝ կոնֆետների,

Միգուցե՝ մեկ այլ քաղցրավենիքների…

Կարդալ շարունակությունը

Վոլֆգանգ Բորխերտ (Wolfgang Borchert) | ԽՈՀԱՆՈՑԻ ԺԱՄԱՑՈՒՅՑԸ

Նրանք դեռ հեռվից նշմարեցին մոտեցող կերպարանքը, քանի որ վերջինս աչքի էր ընկնում: Նա ծեր էր թվում, բայց երբ մոտեցավ, նկատեցին, որ հազիվ քսան տարեկան կլիներ: Ծերունու դեմքով այդ երիտասարդը նստեց նրանց մոտ՝ նստարանին, ապա կողքիններին ցույց տվեց այն, ինչ իր ձեռքում էր:

Կարդալ շարունակությունը

Սոհրաբ Սեփեհրի | Ո՛Չ ԴՈՒ ԿՄՆԱՍ…

Ոչ դու կմնաս,

ոչ էլ տխրությունդ,

ոչ էլ բնակիչները այս ավանի.

գետեզերքի անհանգիստ պղպջակն ու

վայելքի անցած կարճ պահերը վկա,

այս թախիծն էլ երկար չի տևի

այնպես, որ նրանից միայն մի հուշ կմնա:

Կարդալ շարունակությունը

Պաբլո Ներուդա | ԼՌՈՒԹՅՈՒՆ

Սկսում ես մեռնել դանդաղ…

Եթե չես ճամփորդում,

Եթե գիրք չես կարդում,

Եթե ականջալուր չես կյանքի աղմուկին,

Եթե չես գնահատում ինքդ քեզ:

Կարդալ շարունակությունը

Սաշա Սերգեևնա Զայցևա | ԴԱ ՇԱՏ ՏԱՐՕՐԻՆԱԿ ԷՐ

Դա շատ տարօրինակ էր,
Ցավոտ էր շատ:

Արեգակը ցածրիկ էր, աչք էր ծակում,
Ստվերներ էր գծում երկար:

Եվ խոտը կանաչ էր,
Եվ սառույցը հեռանում էր ծովի մեջ:

Կարդալ շարունակությունը

Ռոբեր Դեսնոս | ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

Փոքրիկ նավի մեջ

Փոքրիկ նավի մեջ՝

Մի անուշիկ կին

Ու փոքրիկ նավազ

Թիերը ձեռքին :

Զբոսնելու են գնում

գետով մեղմօրոր,

Քնելու մի կղզում

երկնի տակ անցավոր:

Կիրակի է այսօր …

Կարդալ շարունակությունը

Վլադիմիր Վիսոցկի | ԼԱՐԱԽԱՂԱՑԸ

Չի տարվել նա ոչ փառքին, ոչ փողին,

Հասակից կամ դիրքից իր փքված,

Ու քայլերով միայն իր՝ քայլողի,

Նա անցնում է նշմարված ուղին,

Նյարդի պես մերկացած ու ձգված:

Ահա նա՝ ճոճվում է վերևում մեն-մենակ,

Մի քիչ աջ թե տանի՝ կկորչի, կգնա,

Մի քիչ ձախ թե բերի՝ փրկություն չունի,

Բայց, արի տես, որ չորս քառորդը լարի,

Անցնելու է, ինչ էլ լինի:

Կարդալ շարունակությունը

Ռոբեր Դեսնոս | ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

Այսօր ես զբոսնեցի ընկերոջս հետ,
Անգամ եթե նա մեռել է արդեն,
Ես զբոսնեցի ընկերոջս հետ:
Ի՜նչ գեղեցիկ էին ծառերը ծաղկած,
Շագանակենիները, որ ձյուն էին տեղում
այն օրը, երբ նա մահացավ:
Իմ ընկերոջ հետ ես զբոսնեցի:

Կարդալ շարունակությունը

Դինո Բուցատի|ԽԵՂՃ ԵՐԵԽԱ (Povero bambino)

Ավստրիա, 1904 թ.
Մի զբոսայգում երեխանրի խմբերը պատերազմ են խաղում:

Նրանցից շատերը շիկահեր են, վարդագույն մաշկով, կապույտ աչքերով: Ու քանի որ տղեկները հաճախ բնազդորեն դաժան են լինում, նրանց անողոք կատակների առարկան հինգ տարեկան մի երեխա է, պստլիկ, լղարիկ, սև մազերով:
Ի վերջո, ցեխակոլոլ, կոտրված խաղալիք-հրացանով, հարթ ու սև մազերով տղեկը ապաստան է գտնում մոր մոտ:

Կարդալ շարունակությունը

Դինո Բուցատի | ԵՐԿՈՒ ՎԱՐՈՐԴՆԵՐԸ (I due autisti)

Տարիների հեռվից, դեռ ինքս ինձ հարցնում եմ, թե ինչ էին ասում իրար դիակառքի երկու վարորդները, մինչ մեռած մայ րիկիս տանում էին հեռավոր գերեզմանատուն:
Երկար պիտի գնայինք, ավելի, քան երեքհարյուր կիլոմետր, ու թեև ավտոճանապարհը բանուկ չէր, չարաղետ դիակառքն առաջնում էր դանդաղորեն:

Կարդալ շարունակությունը